KILKA MNIEJ ZNANYCH FAKTÓW O STWARDNIENIU ROZSIANYM

KILKA MNIEJ ZNANYCH FAKTÓW O STWARDNIENIU ROZSIANYM

  1. SM jest chorobą przewlekłą co oznacza, iż jest to choroba na całe życie. Istotną informacja jest to, że nie jest to choroba śmiertelna. Ze względu na uszkodzenie nerwów w SM obserwujemy wiele różnych objawów, które możemy opanować i kontrolować za pomocą leków oraz zmiany stylu życia.


  2. SM nie jest chorobą dziedziczną. Jednak czynniki środowiskowe i uwarunkowania genetyczne mogą odgrywać rolę w patogenezie tej choroby. Badania rodzinnego występowania stwardnienia rozsianego wskazują na możliwość dziedziczenia predyspozycji do  rozwoju choroby.


  3. Pojawienie się objawów choroby przed 25 rokiem życia wiąże się z lepszym rokowaniem niż wystąpienie życia.


  4. Każdym przypadku podejrzanym o SM powinnna być przeprowadzona diagnostyka różnicowa. Ok. 100 chorób może objawiać się zbliżonymi objawami oraz podobnym przebiegiem. Należy wykluczyć m.in. toczeń rumieniowaty, boreliozę, nowotwory, niedobór witaminy B12.


  5. Brakuje dowodów na to, żeby SM wpływało na płodność, prowadziło do zwiększonej liczby poronień czy martwo urodzonych dzieci lub wad wrodzonych.


  6. Szczepienia ochronne nie zwiększają ryzyka zachorowania na stwardnienie rozsiane.


  7. Prawdopodobnym środowiskowym czynnikiem ryzyka zachorowania na SM jest niedobór witaminy D3. Światło słoneczne wyzwala produkcję witaminy D3 w ciele, ale ekspozycja na słońce może również prowadzić do nawrotów choroby. Mniej ryzykowne, a równie skuteczne jest spożywanie witaminy D3 w diecie. 


  8. Wysoka temperatura nie jest dobrze tolerowana przez osoby chorujące na SM.Nietolerancja ciepła jest częstym problemem i nierzadko powoduje zaostrzenie objawów. Nie powoduje jednak szybszego postępu choroby. Osłabia ona np. funkcje poznawcze. Należy unikać sauny, zbyt gorących kąpieli oraz wysiłku podczas upałów.


  9. Aktywność fizyczna jest pożądana w stwardnieniu rozsianym. Ruch spowalnia zanik tkanki mózgowej. U osób otyłych obserwuje się nasilenie zmian demielinizacyjnych.


  10. Stwardnienia rozsianego nie da się wyleczyć, ale można spowolnić postęp choroby. Leczenie modyfikujące przebieg choroby powinno być niezwłocznie wdrożone po ustaleniu rozpoznania. Im wcześniej, w przebiegu choroby rozpoczyna się leczenie, tym większa jest szansa na jego skuteczność. 

Dodaj komentarz